Ruda Różaniecka jest dużą wsią w gminie Narol, położoną przy lokalnej drodze z Żukowa do Suśca, 20 km na północ od Lubaczowa, położona w dolinie potoku Różanieckiego, zwanego też Różanką, na skraju Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej.

Jest wsią stosunkowo dużą i obszarowo rozległą, aktualnie liczy 1400 mieszkańców, niegdyś była ważnym ośrodkiem wytopu i obróbki żelaza, jej powstanie datuje się na początek XVII wieku.
To właśnie tu znajduje się okazały, duży, wieloczłonowy, murowany pałac z około 1740 roku, od 1960 roku Dom Pomocy Społecznej.

Dawna własność Jaremczuków, Brunickich, Wattmannów. W skład zespołu pałacowego wchodzi prócz pałacu dawna leśniczówka murowano - drewniana z XIX wieku, obecnie użytkowana jako dom mieszkalny, dawna murowana gorzelnia z pocz. XX wieku i stajnia z XIX wieku. Pałac dwukrotnie rozbudowywany - w XIX wieku i na początku XX wieku.

Na rzucie prostokąta, częściowo podpiwniczony, z wejściem pośrodku, nad którym mieści się taras wsparty czterema słupami nad którym z kolei w tympanonie znajduje się herb. Okna pałacu ujęte są w zdobne obramienia, całość pokryta jest dachem mansardowym, krytym blachą.

Zespół pałacowy w Rudzie Różanieckiej jest przykładem XVIII wiecznej architektury rezydencjonalnej, w stylu klasycystycznym, z wystrojem zewnętrznym o charakterze eklektycznym. Posiada znaczenie historyczne, artystyczne i krajobrazowe.

Park wokół pałacu pełnił niegdyś funkcję osłonową, aktualnie posiada nielicznie zachowany drzewostan krajowy, sieć dróg parkowych jest już niestety nie czytelna. Pozostałe nieliczne drzewa oraz resztki alej wraz z układem wodnym-stawami (obecnie Gospodarstwo Rybackie), posiadają znaczenie ekologiczne i rekreacyjne.